Introductie tot ‘Narrative across Media. The Languages of Storytelling’ door M.L. Ryan.
In haar tekst beschrijft Ryan de manier waarop er een definitie van narrativiteit gedefeniëerd moet worden die los staat van allerlei mediavormen. Is dit echter wel nuttig? Is narrativiteit niet de mogelijkheid tot het uitdragen van een verhaal naar mensen, waarbij een belangrijk aspect hiervan is dat er een bron en een ontvanger is. Het verhaal moet van bron naar ontvanger, en gebruikt hiervoor altijd een medium. Losstaand van het feit dat dit medium in vele vormen aanwezig kan zijn (spraak, schrift, digitale media), kan deze narrativiteit in mijn ogen niet los gezien worden van het medium waarin het beweegt.
‘Challenging the Magic Circle How Online Role-Playing Games are negotiated by Everyday Life’ door M. Copier.
In haar onderzoek beschrijft Copier Huizinga’s magische cirkel, en de manier waarop in veel mmorpg’s (zij neemt als voorbeeld World of Warcraft) deze cirkel overschreden wordt. De game-wereld hefet invloed op de wereld erbuiten. Ik vind echter de notie dat vooral in mmorpg’s deze cirkel overschreden wordt een beetje te makkelijk. Is dit niet het geval in heel veel games, waaronder ook single player games?
‘Serious Games from an Apparatus Perspective’ door J. Raessens.
In dit onderzoek heft Raessens het over ‘serious games’. Games waarin de speler educatief of ideologisch gezien iets leert. Ik struikel echter nog steeds over één grote vraag die bij mij opkomt met betrekking tot onderzoek naar games als deze. In hoeverre is het zeker of spelers ook echt iets leren van deze games? Hoe kan dit aspect onderzocht worden?
Kadervraag
Zoals in veel academische disciplines zijn er veel verschillende invalshoeken voor studies naar gaming. In drie voorgaande onderzoeken hebben wij drie verschillende gezien. In hoeverre grijpen deze verschillende perspectieven op dezelfde aspecten terug?
No comments:
Post a Comment