Vragen HC6

‘Gaming with Grrls: Looking for Sheroes in Computer Games’ door B. Richard & J. Zaremba.

In de tekst van Richard en Zaremba wordt een nauwkeurige analyse uitgevoerd van allerlei vrouwelijke iconen in de game wereld. Er wordt nagegaan waarzij voor staan, en of dit positief of negatief is voor het vrouwelijke ‘image’. Wat hierin mist is receptieonderzoek echter. Het lijkt alsof er allerlei assumpties worden gedaan over waar het vrouwelijk figuur voor kan staan, maar er wordt niet gekeken naar of het figuur ook zo overkomt. Hoe denken vrouwen over deze vrouwelijke figuren in video games?

‘Gendered Gaming in Gendered Space’ door J. Bryce & J. Rutter.

Bryce en Rutter pleiten voor het zichtbaar maken van de vrouwelijke gamer in haar eigen ruimte. (de bedroom culture). In het college werden voorbeelden gegeven van de manieren waarop men vrouwelijke gamers ‘op de kaart kan zetten’ Jenkins deed dit in zijn tekst ‘voices from the combat zone, gamegirlz talk back’ door de vrouwelijke gamers zelf aan het woord te laten. Maar ook de site grrl gamers zou dit proberen te doen. Wat ik echter mis in Bryce en Rutter’s tekst is het dieper ingaan op dit fenomeen van het ‘zichtbaar maken van de vrouwelijke gamer in haar eigen ruimte’. Dit wordt namelijk niet bij iedereen automatich als positief beschouwd. Sommige vrouwen en vrouwenbewegingen willen niet als ‘anders’ beschouwd worden, maar behandeld worden als gelijken. (zie presentatie: verschil- en gelijkheidsdenken) Dit is dus niet per definitie altijd positief, en ik mis een referentie hieraan in deze tekst.

‘Playing with Race in Contemporary Gaming Culture’ door A. Everett.

In deze tekst van Everett valt evenals bij de tekst van Richard en Zaremba op dat er niet veel receptie onderzoek betrokken wordt bij deze ondervindingen. Alhoewel de bevindingen erg belangrijk kunnen zijn, ben ik ook nieuwsgierig wat de spelers hier nu van vinden. In hoeverre is etniciteit belangrijk voor hen? Staan zij er überhaubt bij stil?

Kadervraag

In de discussie over gender en etniciteit wordt veel gekeken naar de representatie van karakters in video games. Waar staan zij voor en hoe worden zij neergezet in het spel. Ook wordt er receptieonderzoek aan gekoppeld, hoe belangrijk vinden spelers hun karakter? Maakt het hen uit hoe deze gerepresenteerd wordt? Wat ik echter een beetje mis in deze aanpak is misschien een onderverdeling in genres. Er is een groot verschil tussen karakters in bijvoorbeeld een fps, of karakters in een rpg. In een fps zal het vaker meer om het spel draaien, de speler hecht niet heel veel waarde aan hoe zijn avatar eruit ziet. In een rpg echter representeerd de avatar vaak de speler, de speler is erg begaan met zijn avatar en ziet het als zichzelf in het spel. Een onderverdeling in genres is dus nodig als men met receptieonderzoek bezig is.